Istotną rolę w polskim transporcie międzynarodowym odgrywają pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej od 2,5 do 3,5 tony, czyli popularne busy. Jak powinna wyglądać prawidłowa ewidencja czasu pracy kierowcy busa w Niemczech? Jakie przewozy są objęte obowiązkiem rejestrowania czasu pracy? Na czym polega usługa OCRK Bus, dzięki której przewoźnicy posiadający florę o masie poniżej 3,5 t mogą otrzymać wsparcie w rozliczaniu delegacji i płacy zagranicznej? Sprawdź!

Ewidencjonowanie czasu pracy kierowcy busa w Niemczech

Ewidencja czasu pracy to jeden z obowiązków, który dotyczy wszystkich zatrudnianych kierowców, niezależnie od rodzaju nawiązanego stosunku pracy. Ewidencja prowadzona jest najczęściej na podstawie danych z tachografów cyfrowych (wydruki, zapisy z karty kierowcy) oraz analogowych (opisane tarczki). W myśl nowych przepisów przewoźnicy zobowiązani są do przechowywania danych związanych z ewidencją czasu pracy przez okres 10 lat.

Jak wygląda ewidencja czasu pracy kierowcy busa w Niemczech? Przepisy regulujące czas pracy, jazdy i odpoczynków, które obowiązują na terenie naszego zachodniego sąsiada, są dość specyficzne – pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony traktowane są tam w podobny sposób jak transport ciężki, a więc w praktyce obowiązują tam identyczne przepisy, jak te, które znajdują się w Rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

Jak zatem dokumentować czas pracy kierowcy busa w Niemczech? Służy do tego książka kontrolna Kontrollbuch. O szczegółach na ten temat przeczytasz poniżej.

Dzienny odpoczynek kierowcy busa w Niemczech

Omawiane przepisy są normami wewnątrzkrajowymi, a więc nie są związane z pakietem mobilności. Niezależnie od tego niemieckie wymogi obowiązują w takim samym stopniu wszystkich kierowców – również zagranicznych. Zgodnie z funkcjonującymi w Niemczech przepisami, dzienny odpoczynek może oznaczać:

• regularny dzienny okres odpoczynku – nieprzerwany i trwający minimum 11 godzin lub podzielony na dwa okresy – jeden, trwający nieprzerwanie przez 3 godziny oraz drugi, co najmniej 9-godzinny,
• skrócony dzienny okres odpoczynku – nieprzerwany odpoczynek, który trwa poniżej 11, ale nie mniej niż 9 godzin. Warto również podkreślić, że skrócony odpoczynek można wykorzystać maksymalnie trzy razy pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.

Tygodniowy odpoczynek kierowcy busa w Niemczech

Wymogi dotyczące odpoczynku tygodniowego kierowcy busa w Niemczech również zostały stworzone w podobny sposób, jak wspomniane wcześniej przepisy rozporządzenia (WE) nr 561/2006, które odnoszą się bezpośrednio do transportu ciężkiego. A zatem tygodniowy okres odpoczynku to:

• regularny tygodniowy odpoczynek – trwający co najmniej 45 godzin,
• skrócony tygodniowy odpoczynek – krótszy niż 45 godzin, minimum 24 godziny.

W jaki sposób kierowca musi wykorzystać powyższe okresy odpoczynku? Należy odebrać dwa regularne odpoczynki tygodniowe lub jeden regularny oraz jeden skrócony (zgodnie z powyższymi zasadami).

Kontrollbuch w Niemczech

Kontrollbuch to książka kontrolna, w której należy zapisywać informacje związane z czasem pracy kierowcy busa w Niemczech z okresu ostatnich 28 dni. W dokumentacji powinny znaleźć się szczegółowe dane na temat wykonywanych czynności, w tym między innymi:

• liczba przepracowanych godzin (czas jazdy, pracy, godziny nadliczbowe, dyżury nocne, nieobecności),
• stan licznika,
• czas pracy w niedziele i święta.

Należy pamiętać, że chociaż kierowca wpisuje powyższe informacje samodzielnie, służby kontrolne mają szerokie możliwości w zakresie weryfikacji tych danych – na przykład za pomocą drogowych systemów monitoringu oraz instalowanych w pojazdach narzędziach GPS.

Ewidencja czasu pracy kierowcy busa w Niemczech a tachograf

Konieczność rejestrowania czasu pracy, przerw i odpoczynku kierowców busów w Niemczech wciąż nie jest równoznaczna z obowiązkiem posiadania tachografu, już teraz wiemy jednak, że kwestia ta ulegnie zmianie w ciągu kilku najbliższych lat. Wszystko w związku z pakietem mobilności, który wprowadził nowe wymagania dla transportu lekkiego.

Jednym z nich jest właśnie obowiązek posiadania tachografu, który wejdzie w życie 1 lipca 2026 roku. Do tego momentu czas pracy kierowcy busa do 3,5t w Niemczech należy rejestrować poprzez Kontrollbuch.

OCRK Bus dla kierowców busów w Niemczech

OCRK Bus to rozwiązanie dla przewoźników, którzy do realizacji zleceń transportowych wykorzystują pojazdy o masie do 3,5 tony. Nasi specjaliści w ramach usługi rozliczają delegacje i płace zagraniczne z uwzględnieniem wszystkich zmian wynikających z pakietu mobilności, jednocześnie maksymalnie optymalizując koszty ponoszone przez klienta.

Co znajduje się w ofercie OCRK Bus?

• tworzenie raportów i pełne rozliczanie europejskiej płacy zagranicznej,
• rozliczanie podróży służbowych, ryczałtów za nocleg oraz diet,
• wyliczanie ilości i wysokości diet zagranicznych na potrzeby ulg podatkowych,
• przygotowanie Regulaminu Pracy zgodnie z aktualnymi przepisami,
• odwołania od decyzji i reprezentacja podczas kontroli krajowych i zagranicznych służb drogowych,
• doradztwo telefoniczne.

Skutecznie wspieramy zarówno małe firmy, jak i przedsiębiorstwa posiadające kilkaset pojazdów. Swoją pracę opieramy na wieloletnim doświadczeniu naszych ekspertów oraz użyciu nowoczesnej technologii –  4Trans to inteligentne rozwiązanie dla firm transportowych, z którego korzystają liczne inspekcje kontrolne w całej Europie.

Artykuł Czas pracy kierowcy busa w Niemczech pochodzi z serwisu OCRK.

Chodzi między innymi o rozgraniczenie przypadków, w których urlopówka dla kierowcy tira lub busa jest niezbędnym dokumentem oraz takich, kiedy wystarczy sam wpis manualny do tachografu cyfrowego. Jakie informacje znajdują się na urlopówce? Kiedy kierowca koniecznie musi posiadać dokument? Jak postępować podczas zatrudniania nowego kierowcy oraz w sytuacji, kiedy jest on na zwolnieniu chorobowym? Informacje na ten temat poznasz poniżej. Sprawdź!

Co to jest urlopówka dla kierowcy?

Urlopówka jest zaświadczeniem, które kierowca zawodowy musi posiadać w przypadku braku zarejestrowanej aktywności na kartach kierowcy i wykresówkach. Jak wiadomo, karta kierowcy zapisuje dane z ostatnich 28 dni roboczych i powinna w tym okresie zostać sczytywana przynajmniej jednokrotnie. Warto podkreślić, że należy zachować całkowitą ciągłość zapisu informacji o aktywnościach kierowcy – cały 28-dniowy okres musi zostać udokumentowany, niezależnie od wykonywanych w tym czasie czynności. Urlopówkę należy wypełnić komputerowo lub maszynowo, dokument powinien być opatrzony własnoręcznym podpisem kierowcy.

Liczne wątpliwości w kwestii wymogu stosowania urlopówek dla kierowcy pojawiły się w związku z wprowadzoną przez pakiet mobilności zmianą przepisów dotyczących wykonywania wpisów manualnych. W artykule 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 możemy znaleźć piktogramy oraz przypisane do nich czynności, takie jak:

• przerwa,
• odpoczynek,
• urlop wypoczynkowy,
• zwolnienie lekarskie.

Dodanie urlopu wypoczynkowego i zwolnienia lekarskiego do listy czynności spowodowało dość popularną, jednak błędną interpretację, że wpisy manualne mogą całkowicie zastąpić urlopówki dla kierowców.

Odpoczynek dzienny i tygodniowy

Czy urlopówka dla kierowcy jest potrzebna w przypadku odpoczynku dziennego lub weekendowego? Odpoczynek w kabinie powinien zostać zarejestrowany na karcie kierowcy/wykresówce w sposób automatyczny. Podczas kontroli niezbędny będzie zapis z tachografu.

Odpoczynek tygodniowy poza pojazdem może być udokumentowany poprzez wpis manualny.

Kierowcy stosujący tachografy analogowe zobowiązani są do odręcznego odnotowania odpoczynku na wykresówce, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że pozostanie ona w tachografie przez okres dłuższy niż jedna doba.

Urlopówka dla kierowcy a zwolnienie lekarskie

Zwolnienie lekarskie to jedna z sytuacji, kiedy inspektorzy mogą wymagać wglądu do urlopówki kierowcy. Uprawnienia te wynikają wprost z artykułu 11 Dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz z krajowej ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004, która w artykule 31 wskazuje między innymi, że:

• w przypadku braku możliwości wprowadzenia danych, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 lub Umową AETR, przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany wystawić kierowcy wykonującemu przewóz drogowy zatrudnionemu u tego przedsiębiorcy zaświadczenie, jeżeli kierowca: 1) przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby; 2) przebywał na urlopie wypoczynkowym.

Kluczową kwestią jest ciągłość zapisów, dlatego urlopówka dla kierowcy jest niezbędna w przypadku braku odnotowania aktywności na kartach lub wykresówkach.

Co znajduje się na urlopówce?

Urlopówka dla kierowcy, czyli zaświadczenie o działalności musi zawierać następujące informacje:

• nazwę przedsiębiorstwa wraz z adresem (ulica i numer, kod pocztowy, miejscowość, państwo) oraz numerem telefonu i adresem e-mail,
• imię i nazwisko pracownika wystawiającego zaświadczenie oraz jego stanowisko w firmie,
• dane kierowcy (imię, nazwisko, data urodzenia, numer dokumentu, dokładna data rozpoczęcia pracy w przedsiębiorstwie),
• okres objęty zaświadczeniem – godzina, dzień, miesiąc, rok,
• przyczyna wystawienia urlopówki (zwolnienie chorobowe, urlop wypoczynkowy, czas wolny/odpoczynek, prowadzenie pojazdu wyłączonego z zakresu stosowania rozporządzenia WE 561/2006 lub AETR, wykonywanie innej pracy niż prowadzenie pojazdu, pozostawanie w gotowości),
• miejscowość i data wystawienia,
• podpis wystawiającego oraz podpis kierowcy.

Urlopówka a nowy kierowca

Urlopówka dla nowego kierowcy jest dokumentem, który koniecznie musi zostać wystawiony od dnia zatrudnienia, czyli dokładnie od godziny 00:00, aż do momentu rozpoczęcia pracy. Kierowca, który przenosi się z innego przedsiębiorstwa transportowego do nowego pracodawcy, powinien posiadać dane z karty kierowcy oraz wykresówek z ostatnich 28 dni, tak aby zachować ciągłość w dokumentowaniu swoich czynności.

Artykuł Kiedy wymagana jest urlopówka dla kierowcy? pochodzi z serwisu OCRK.

Poznaj najważniejsze zmiany oraz sprawdź, ile kosztuje odnowienie kursu na przewóz rzeczy, jak do niego przystąpić oraz jakie obowiązki stoją przed pracodawcą, a jakie przed pracownikiem. Zapraszamy!

Jak przystąpić do kursu na przewóz rzeczy w 2022 roku?

Szkolenie okresowe (kurs na przewóz rzeczy) obowiązuje kierowców, którzy posiadają:

• prawo jazdy kategorii C lub C1 wydane przed 10 września 2009,
• prawo jazdy kategorii D lub D1 wydane przed 10 września 2008,
• świadectwo kwalifikacji zawodowej, podlegające odnowieniu ze względu na upływ 5 lat.

Wielu kierowców posiada dokument uprawniający zarówno do prowadzenia pojazdów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t (kategoria C), jak i samochodów przeznaczonych do przewozu powyżej 9 osób łącznie z kierowcą, czyli autobusów (kategoria D). W takiej sytuacji wystarczy, że kierowca ukończy kurs okresowy obejmujący tylko jeden blok tematyczny.

Powyższe zasady funkcjonują od lat, czego zatem dotyczą wspomniane wcześniej tegoroczne zmiany? W związku z nowelizacją ustawy o transporcie drogowym, do odnowienia kursu na przewóz rzeczy w 2022 roku niezbędne jest uzyskanie przez kandydata tzw. profilu kierowcy zawodowego (PKZ). Jest to nowy elektroniczny dokument, w którym znajdują się takie informacje, jak dane osobowe kierowcy, aktualne orzeczenia lekarskie oraz posiadane świadectwa i karty kwalifikacji.

Oznacza to, że od 6 kwietnia 2022 roku odnowienie kursu na przewóz rzeczy musi być poprzedzone wizytą kandydata w Wydziale Komunikacji. Co należy mieć ze sobą?

• aktualne orzeczenia (lekarskie i psychologiczne) potwierdzające brak przeciwwskazań do dalszej pracy na stanowisku kierowcy zawodowego zgodnie z art. 229 Kodeksu pracy Dz. U. 1998 nr 21 poz. 94 z późn.zm oraz Ustawy o transporcie drogowym Dz. U. 2001 nr 125 poz. 1371,
• prawo jazdy,
• dokument tożsamości,
• kolorowe zdjęcie (3,5 cm x 4,5 cm).

Założenie profilu jest bezpłatne, a czas potrzebny na jego utworzenie zazwyczaj nie przekracza 2 dni. Dopiero po uzyskaniu dokumentu kierowca powinien zgłosić się do wybranego ośrodka celem odnowienia kursu na przewóz rzeczy. Udział w szkoleniu warto zapanować z wyprzedzeniem, ponieważ okres oczekiwania na nowe prawo jazdy wynosi do 4 tygodni.

Ile kosztuje odnowienie kursu na przewóz rzeczy?

Koszt kursu może być zróżnicowany w zależności od oferty poszczególnych ośrodków szkoleniowych. W ustawie nie określono konkretnych stawek, dlatego kandydaci mogą spotkać się ze zróżnicowanymi cenami, które zależą między innymi od formy szkoleń czy lokalizacji ośrodka.

Kto płaci za odnowienie kursu na przewóz rzeczy?

Zdarza się, że w kwestii kosztów kontrowersje budzi właściwa interpretacja obowiązujących przepisów praca pracy. Pracodawca jest zobowiązany do opłacenia badań lekarskich i psychologicznych – zarówno wstępnych, jak i okresowych. Czy płaci również za odnowienie kursu na przewóz rzeczy? Koszt tego szkolenia ponosi pracownik. Pracodawca w ramach swojej indywidualnej umowy z kierowcą może ponieść tego typu koszty, nie jest jednak do tego zobowiązany żadnymi przepisami prawnymi.

Ile trwa odnowienie kursu na przewóz rzeczy?

2022 rok nie przyniósł w tej kwestii żadnych zmian – szkolenie trwa łącznie 35 godzin, w tym 21 godzin części podstawowej oraz 14 godzin części specjalistycznej, związanej z konkretną kategorią prawa jazdy. Istnieją różne formuły zajęć – najczęściej są one przeprowadzane w ciągu 5 dni, zdarzają się również szkolenia weekendowe. Czy można przejść odnowienie kursu na przewóz rzeczy online? W chwili obecnej wciąż trwają prace nad przygotowaniem przepisów dedykowanych takiej formie szkolenia.

Artykuł Odnowienie kursu na przewóz rzeczy w 2022 roku pochodzi z serwisu OCRK.

Transport to branża, która w szczególności narażona jest na chaos związany z koniecznością przestawiania zegarów. Doskonale wiedzą o tym kierowcy objęci wymogiem korzystania z tachografu. Jak przestawić czas w tachografie cyfrowym i analogowym oraz o czym należy pamiętać? Sprawdź!

Jak zmienić czas w tachografie analogowym?

W pierwszej kolejności przyjrzyjmy się rzadziej już stosowanym, ale wciąż pozostającym w użyciu tachografom analogowym. Zmiana czasu to prosta czynność, którą kierowca może wykonać szybko i samodzielnie, trzeba jednak pamiętać o kilku szczegółach.

Z reguły najmniej kłopotliwe jest przesuwanie godziny do przodu. Po wyjęciu tarczek godzinę można korygować za pomocą przycisku „+” i „-”. Jest to szczególnie łatwe w przypadku zmiany czasu na letni, czyli w sytuacji, kiedy zachodzi konieczność korygowania czasu o godzinę do przodu. Wiele starszych modeli nie zostało wyposażonych w opcję cofania czasu – a zatem jak zmienić czas letni na zimowy w tachografie analogowym?

To także nie jest skomplikowaną czynnością, trzeba jednak przeprowadzić ją uważnie, aby uniknąć prostych, lecz kłopotliwych błędów. Należy przekręcić zegar dokładnie o 23 godziny do przodu. Często popełnianą pomyłką jest przestawienie zegara zaledwie o 11 godzin, co skutkuje wskazywaniem godziny wieczornej zamiast porannej. Dobrą praktyką jest zamieszczenie informacji o zmianie czasu na odwrocie wykresówki.

Jak zmienić czas w tachografie cyfrowym?

Inaczej sytuacja przedstawia się w tachografach cyfrowych. Format czasu, który domyślnie wskazują te urządzenia, to UTC. Informacje na temat tego formatu znajdziesz w dalszej części artykułu. Jednak co z czasem lokalnym? Oczywiście tachografy cyfrowe również są zdolne do wyświetlania i dostosowania godziny zgodnie z obowiązującą strefą czasową.

W jaki sposób rozpoznasz, który czas wyświetla się na ekranie urządzenia? To proste – czas lokalny z reguły jest oznaczany symbolem kropki. Jak przestawić czas w tachografie cyfrowym? Po znalezieniu czasu lokalnego w menu przechodzimy dalej w opcję „Wpisz”, następnie „Pojazd”, „Czas lokalny” (lub w niektórych urządzeniach „Ustawienia”). Wówczas podstępujemy podobnie jak podczas korygowania czasu w urządzeniach analogowych, dostosowując godzinę za pomocą przycisków na tachografie. Warto dodać, że coraz więcej modeli tachografów działa w sposób automatyczny, dokonując korekty samodzielnie o wyznaczonej godzinie (w zależności od pory roku – przesuwając godzinę z 2:00 na 3:00 lub odwrotnie) bądź w momencie zatrzymania pojazdu przez kierowcę.

Zmiana czasu letniego i zimowego

W każdym roku zegary przestawiamy dwa razy – czas letni wprowadzamy w ostatni weekend marca, a czas zimowy w ostatni weekend października. W 2022 roku letnia zmiana przypadła na noc z 26 na 27 marca, z kolei na czas zimowy przejdziemy już niebawem – z 29 na 30 października.

Oprócz pytań, jak przestawić czas w tachografie cyfrowym, pojawiają się również wątpliwości prawne – czy zmiana godziny wpływa na przepisy dotyczące czasu pracy kierowcy? Oczywiście nie – trzeba podkreślić, że cofnięcie czasu nie jest równoznaczne z możliwością dłuższej pracy, a przepisy obowiązują w taki sam sposób, jak w każdy inny dzień w roku.

Zmiana czasu UTC

Jak zmienić czas UTC w tachografie cyfrowym? Jest to niemożliwe – UTC (Universal Time Coordinated, czyli uniwersalny czas koordynowany) to czas, który nie podlega sezonowej zmianie, jest niezależny od stref czasowych. Do zmiany czasu UTC w tachografie uprawnione są jedynie warsztaty kalibrujące i serwisowe.

Czynnością, którą kierowca może samodzielnie wykonać raz w tygodniu, jest natomiast drobna korekta czasu, wynosząca maksymalnie jedną minutę. Taka możliwość została przewidziana w celu niwelowania niewielkich różnic czasowych, które mogą pojawić się pomiędzy poszczególnymi pojazdami w firmowej flocie. Pamiętajmy jednak, że w sytuacji, kiedy ewentualne odstępstwo od czasu UTC znajdzie się w okolicach 20 minut, konieczna jest profesjonalna kalibracja urządzenia.

Artykuł Jak zmienić czas w tachografie cyfrowym? pochodzi z serwisu OCRK.

Na czym polega ewidencja czasu pracy kierowców i jakich zasad musisz się trzymać, aby uniknąć kosztownych błędów? Do kogo warto zgłosić się po wsparcie podczas kontroli i pomoc w kwestiach prawnych oraz w prowadzonych rozliczeniach? O wszystkim dowiesz się poniżej – zapraszamy!

Jakie dokumenty są niezbędne do ewidencji czasu pracy kierowców?

Ewidencja czasu pracy kierowców najczęściej jest prowadzona na podstawie danych z tachografu. W przypadku tachografów cyfrowych będą to wydruki oraz zapisy z karty kierowcy, natomiast w przypadku coraz mniej popularnych, ale wciąż jeszcze stosowanych tachografów analogowych, potrzebne są poprawnie opisane tarczki.

Bezpośrednio do obowiązków pracodawcy związanych z ewidencją czasu pracy kierowcy (w tym do kwestii niezbędnych dokumentów) odnosi się artykuł 24 i 25 ustawy o czasie pracy kierowców, w którym możemy przeczytać, że:

Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

• zapisów na wykresówkach,
• wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego,
• plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego,
• innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności, lub,
• rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1–4.

Jak przebiega ewidencja czasu pracy kierowców?

Wiesz już, jakie dokumenty są potrzebne, pora zatem na omówienie, jakie elementy składają się na ewidencję czasu pracy kierowców. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że ewidencjonowany czas pracy to nie tylko sam czas prowadzenia pojazdu, ale także pozostałe czynności, takie jak między innymi załadowywanie i rozładowywanie towaru, nadzór nad załadunkiem i rozładunkiem, obsługa pojazdów i przyczep, czynności spedycyjne i wszelkie inne prace niezbędne do przeprowadzenia transportu oraz zapewnienia bezpieczeństwa podczas realizacji zlecenia.

Oprócz łącznego czasu pracy (wraz z godziną rozpoczęcia i zakończenia), ewidencja czasu pracy kierowców musi uwzględniać również takie zagadnienia, jak ewentualne delegacje krajowe, dyżury, liczbę godzin nadliczbowych, dni wolne od pracy, liczbę godzin pracy w porze nocnej, a także wszelkie (zarówno usprawiedliwione, jak i nieusprawiedliwione) nieobecności oraz dni wolne od pracy.

Istotna dla przewoźnika jest też wiedza, jakie czynności nie zaliczają się do czasu pracy, a zatem nie powinny być uwzględnione w ewidencji – są to na przykład przerwy w tzw. przerywanym systemie pracy, nieusprawiedliwione postoje, dyżury, w czasie których kierowca nie wykonywał pracy, a także okres dobowego nieprzerwanego odpoczynku.

Kluczowe zasady ewidencji czasu pracy kierowców

Do najważniejszych zasad możemy zaliczyć opisane powyżej kwestie związane z właściwym kwalifikowaniem poszczególnych czynności jako czas pracy kierowcy. Istotnym zagadnieniem jest także wybór systemu czasu pracy (podstawowy, równoważny, przerywany, mieszany). Wiele wątpliwości interpretacyjnych budzą u przewoźników zasady związane z dopuszczalnością i rozliczaniem pracy w godzinach nadliczbowych, obliczaniem ryczałtów, właściwym zaplanowaniem odpoczynku dobowego i tygodniowego czy rozliczaniem przewozów w załodze. Bardzo ważnym aspektem podczas ewidencji i rozliczenia czasu pracy kierowców jest właściwe określenie doby, rozpoczynającej się wraz z rozpoczęciem pracy przez kierowcę. W ściśle określonych, wyjątkowych sytuacjach istnieje możliwość przedłużenia dopuszczalnego czasu jazdy (wynoszącego standardowo 9 godzin).

Pisząc o kluczowych zasadach, nie sposób nie wspomnieć o okresie przechowywania ewidencji czasu pracy kierowców – zgodnie z przepisami, które w maju bieżącego roku weszły w życie w związku z pakietem mobilności, okres ten został przedłużony z 3 do 10 lat. Przewoźnik jest zobowiązany do udostępnienia ewidencji podczas kontroli, a także na wniosek kierowcy.

Jak przeprowadzić ewidencje czasu pracy kierowców?

Aby uniknąć kar spowodowanych nieprawidłowościami w prowadzonej ewidencji lub błędami w organizacji pracy kierowców, należy dokładnie stosować się do wyżej omówionych zasad. Aby uniknąć przykrych niespodzianek, warto być na bieżąco ze wszystkimi zmianami prawnymi. Pakiet mobilności zmienił nie tylko okres przechowywania ewidencji, ale także rozliczanie zagranicznych zleceń (zmiany objęły między innymi pracę w porze nocnej).

Już samo uchwalenie nowych przepisów skutkuje tendencją do zwiększonych kontroli ze strony służb krajowych (np. ITD) oraz zagranicznych (poprzez platformę IMI), co sprawia, że ewidencja czasu pracy kierowców w 2022 roku powinna być traktowana ze szczególną uwagą.

Błędy w ewidencji czasu pracy kierowców

Jakie są najczęstsze błędy w ewidencji czasu pracy kierowców? Jedną z najpopularniejszych pomyłek jest brak oznaczenia rodzajów dni wolnych, pomijanie diet, noclegów i delegacji oraz pracy w godzinach nadliczbowych. Często zdarza się, że ewidencja czasu pracy kierowców tworzona jest z opóźnieniem, co również naraża przedsiębiorstwa transportowe na wysokie kary.

H2: Regulacje prawne dotyczące czasu pracy kierowców

Najważniejsze krajowe regulacje znajdziemy w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców. Na szczeblu europejskim ewidencja czasu pracy kierowców została omówiona w Dyrektywie 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego.

W bardziej uniwersalny sposób do czasu pracy odnoszą się także przepisy Kodeksu Pracy, które znajdują zastosowanie w stosunku do wszystkich pracowników (nie tylko kierowców).

Kary za przekroczenie czasu pracy kierowców

Kary pieniężne z tytułu nieprzestrzegania przepisów o czasie pracy i odpoczynku kierowców opisane są w rozdziale 11 (artykuł 92) ustawy o czasie pracy kierowców. Jak kształtuje się odpowiedzialność przewoźnika? Za najpoważniejsze przewinienia grozi nawet odebranie licencji, z kolei takie naruszenia, jak brak harmonogramu okresów pracy kierowcy (wraz z okresami prowadzenia pojazdu) czy dopuszczenie do naruszenia przepisów o czasie prowadzenia pojazdu i stosowaniu urządzeń rejestrujących zagrożone są mandatami w wysokości do 2000 złotych. Używanie niedozwolonych urządzeń lub próby ingerencji w dane z tachografu mogą skutkować jeszcze wyższymi karami, wynoszącymi nawet 12 000 złotych.

Jakich kar może spodziewać się przewoźnik za przekroczenie tygodniowego wymiaru pracy kierowcy? Wszystko zależy od wielkości naruszenia:

• poniżej 4 godzin – 200 zł,
• pomiędzy 4 a 9 godzin – 300 zł,
• pomiędzy 9 a 14 godzin – 500 zł,
• każda kolejna godzina powyżej 14 godzin – 1000 zł.

Karami zagrożeni są również sami kierowcy. W ich przypadku nieusprawiedliwione przekroczenie czasu pracy grozi mandatem w wysokości 100 złotych za każdą rozpoczętą godzinę. Podobnie jest w przypadku skrócenia dziennego czasu odpoczynku – mandat wynosi 100 zł za skrócenie odpoczynku powyżej 15 minut oraz za każdą kolejną godzinę.

OCRK Premium – pełne rozliczenie czasu pracy kierowców

Duża liczba skomplikowanych przepisów sprawia, że ewidencja czasu pracy kierowcy może być problematycznym i czasochłonnym zadaniem, obarczonym dużym ryzykiem błędów. To właśnie dlatego tak wielu przewoźników stawia w tej kwestii na współpracę z wyspecjalizowanymi firmami, takimi jak OCRK.

OCRK Premium to kompleksowa usługa, która pokrywa wszystkie potrzeby firm transportowych. Czym zajmują się nasi specjaliści?

• przygotowujemy pełną ewidencję czasu pracy,
• rozliczamy płacę zagraniczną zgodnie z najnowszymi regulacjami pakietu mobilności i w możliwie najkorzystniejszy dla przewoźnika sposób,
• wspieramy naszych klientów podczas kontroli oraz pomagamy w tworzeniu odwołań od decyzji PIP i ITD,
• rozliczamy delegacje krajowe, obliczamy kwoty ulg dla kierowców międzynarodowych.

Ponadto nasi klienci mogą skorzystać z doradztwa telefonicznego, a w nagłych sytuacjach z całodobowego telefonu interwencyjnego. Prowadzimy także profesjonalne szkolenia dla kierowców i właścicieli firm transportowych. Podczas analizy i rozliczania czasu pracy korzystamy z najlepszego dostępnego na rynku programu – 4Trans.

OCRK Wsparcie – pomoc w kwestiach prawnych i w czasie kontroli

OCRK Wsparcie to usługa dla firm, które posiadają lub planują zakupić oprogramowanie 4Trans. W ramach współpracy nasi klienci mogą liczyć na wykonywany nawet 4 razy w roku audyt ustawień programu oraz poprawności rozliczeń czasu pracy. Jest on zakończony sporządzeniem raportu z wykazem nieprawidłowości i zaleceniami, które pomogą wyeliminować wszelkie ewentualne błędy w rozliczeniach.

W przypadku usługi OCRK Wsparcie nasi klienci również mogą skorzystać ze wsparcia ekspertów – telefoniczne (w tym w opcji całodobowej), a także podczas kontroli oraz w procesie odwoławczym. Możemy pochwalić się wysoką skutecznością – od 2002 roku przygotowaliśmy już niemal 6000 skutecznych odwołań.

Artykuł Ewidencja czasu pracy kierowców przy pomocy OCRK pochodzi z serwisu OCRK.

Brak dostępnych kierowców to nie tylko polski problem – z podobnymi trudnościami od lat borykają się praktycznie wszystkie europejskie kraje. Sytuacja ta pogłębiła się jeszcze bardziej w bieżącym roku w związku z wojną na Ukrainie – to właśnie obywatele tego kraju stanowią najliczniejszą grupę obcokrajowców w polskich firmach transportowych (przed wojną zatrudnionych było ponad 100 000 kierowców z Ukrainy).

Wszystkie te czynniki przyczyniły się do dalszego zwiększania presji płacowej. W niniejszym artykule przyjrzymy się zarobkom kierowców – ile zarabia kierowca tira w Polsce, a ile kierowca delegowany – wykonujący transport międzynarodowy? Jak wyglądają zarobki kierowców w poszczególnych krajach? Sprawdź!

Ile zarabia kierowca tira w Polsce?

Transport nie jest wyjątkiem i tak jak w innych branżach to, ile zarabia kierowca tira, uzależnione jest od takich kwestii jak doświadczenie, zakres obowiązków i system pracy (np. rodzaj zleceń, ewentualna praca w nocy lub w weekendy, nadgodziny, podróże służbowe) czy posiadan kwalifikacje i uprawnienia.

Ile zarabia kierowca tira w Polsce? W różnego rodzaju statystykach dotyczących zarobków często możemy zobaczyć uśrednione wartości – w przypadku kierowców samochodów ciężarowych będą to kwoty w okolicach 6300 złotych netto. Jak przedstawiają się zarobki kierowców pojazdów do 3,5 tony (busów)? W ich przypadku średnia netto wynosi około 4350 złotych.

Warto podkreślić, że powyższe dane zawierają wszystkie elementy wynagrodzenia, takie jak diety, ryczałty, premie oraz inne dodatki, które stanowią znaczący procent ostatecznej kwoty, którą zarabia kierowca. Dobrze obrazują ten fakt statystyki dotyczące samej kwoty podstawy – mediana netto w 2021 roku dla kierowcy samochodu ciężarowego i kierowcy busa wynosiła odpowiednio – 2400 i 2200 złotych.

Sprawdzając, ile zarabia kierowca w Polsce, warto zwrócić uwagę na statystyczne przedziały wynagrodzeń. Jak możemy przeczytać w raporcie Polskiego Instytutu Transportu Drogowego – „Zarobki kierowców zawodowych w Polsce”, w 2021 roku ponad połowa kierowców zarabiała powyżej 6000 złotych netto.

Mediana netto dla kierowcy międzynarodowego wynosi aktualnie około 7000 złotych. Na niższe zarobki mogą liczyć kierowcy w ruchu krajowym (5000 zł) oraz lokalnym (4500 zł).

Duży wpływ na wyliczanie wynagrodzeń miały oczywiście zmiany, które weszły w życie za sprawą pakietu mobilności i nowych zasad obliczania płacy minimalnej na terytorium poszczególnych krajów członkowskich. Warto dodać, że nie brakuje również kierowców, którzy na trasach międzynarodowych zarabiają powyżej 10 000 złotych miesięcznie.

H2: Ile zarabia kierowca tira z własnym samochodem?

Zwykle zarobki kierowcy, który dysponuje własnym pojazdem są wyższe. Dzieje się tak, ponieważ firma zatrudniająca takiego kierowcę nie musi ponosić kosztów amortyzacji samochodu, a także innych opłat, na przykład z tytułu ubezpieczeń czy przeglądów i napraw.

Ile zarabia kierowca tira na działalności gospodarczej?

Samozatrudnienie kierowcy uważane jest za sposób na zwiększenie nie tylko niezależności kierowcy (za sprawą możliwości samodzielnego decydowania jakiego typu i za jakie stawki realizować zlecenia), ale także jego zarobków. Jest to spowodowane ograniczeniem wydatków z tytułu kosztów pracy, które ponoszą pracodawcy, co sprawia, że z reguły oferty współpracy dla samozatrudnionych kierowców są bardziej atrakcyjne finansowo niż te, które dotyczą nawiązania stosunku pracy. Należy jednak mieć na uwadze, że to na samozatrudnionym kierowcy ciąży obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne, rentowe, emerytalne i wypadkowe.

Ile zarabia międzynarodowy kierowca tira?

Znasz już szacunkowe dane na temat zarobków kierowców w Polsce. Ile zarabiają kierowcy tira w 2022 roku w innych krajach?

Zarobki kierowcy tira w USA

Podobnie jak w Polsce, na to ile zarabia kierowca w Stanach Zjednoczonych, duży wpływ mają takie kwestie, jak staż pracy i rodzaj pojazdu. W przeliczeniu z dolarów, wynagrodzenie kierowcy w USA plasuje się w okolicach 20-30 tysięcy złotych miesięcznie.

Zarobki kierowcy tira w Niemczech

Aktualnie płaca minimalna w przeliczeniu na stawkę godzinową obowiązującą na terenie naszych zachodnich sąsiadów wynosi 10,45 euro za godzinę. Ile zarabia kierowca tira w Niemczech? Zarobki początkujących kierowców wynoszą zwykle około 1800 euro, czyli ponad 8000 złotych.

Zarobki kierowcy tira w Norwegii

Stawka minimalna dla kierowców wynosi w Norwegii obecnie około 82 złote za godzinę pracy, a średnie roczne zarobki kierowców wynoszą 470 tysięcy koron brutto, czyli ponad 217 tysięcy złotych.

Zarobki kierowcy tira w Anglii

Ile zarabia kierowca tira w Anglii? Pensje, które brytyjscy przewoźnicy proponują kierowcom, są coraz wyższe. Podobnie jak w Polsce, ma to związek z brakiem rąk do pracy. Problem ten istniał na wyspach już od lat, jednak znacząco pogłębił się w związku z brexitem. Obecnie kierowcy, którzy posiadają odpowiednie uprawniania, mogą zarobić w Anglii nawet 15 tysięcy złotych netto miesięcznie.

Zarobki kierowcy tira w Danii

Dania to kraj, który zdecydowanie kojarzy się z wysokimi zarobkami. Jak wyglądają pensje kierowców? Po opodatkowaniu wynagrodzenie kierowcy posiadającego prawo jazdy C+E plasuje się w okolicach 10 tysięcy złotych.

Zarobki kierowcy tira w Holandii

Miesięczne zarobki kierowców w Holandii w zależności od uprawnień, rodzaju wykonywanych zleceń czy liczby przepracowanych godzin wahają się zwykle w granicach 2500 – 3800 EUR.

Zarobki kierowcy tira w Hiszpanii

Niedobór pracowników w transporcie to problem powszechny również na południu Europy. Ile zarabia kierowca tira w Hiszpanii? Pensje są nieco niższe te, których można spodziewać się w wymienionych wcześniej krajach – wynoszą około 1400-1700 euro, a więc 6600-8000 złotych.

Zarobki kierowcy tira w Szwecji

Średnia stawka godzinowa dla kierowców w Szwecji wynosi od 160 do 230 koron szwedzkich, czyli około 70 do 100 złotych, co w skali miesiąca przekłada się na zarobki w okolicach 12-15 tysięcy złotych.

Zarobki kierowcy tira w Szwajcarii

Zarobki kierowców w Szwajcarii z polskiej perspektywy mogą wydawać się bardzo wysokie – średnie wynagrodzenie brutto po przeliczeniu wynosi ponad 20 tysięcy złotych. Ma to jednak związek również z wysokimi kosztami życia w Szwajcarii, a także z bardzo wysokim kursem franka szwajcarskiego względem złotego.

Zarobki kierowcy tira w Czechach

Ile zarabia kierowca tira pracujący u naszych południowych sąsiadów? Średnie miesięczne zarobki (bez dodatków) wynoszą około 16 000-18 000 koron, a więc 3100-3500 złotych.

Zarobki kierowcy tira we Włoszech

Zarobki kierowcy we Włoszech regulowane są układem zbiorowym pracy (Contratto Collettivo Nazionale del Lavoro), który określa wysokość minimalnego wynagrodzenia w zależności od posiadanych przez kierowcę uprawnień. W praktyce średnie miesięczne zarobki włoskiego kierowcy oscylują w okolicach 2700-3000 euro, a zatem 12800-14300 złotych.

Najpopularniejsze formy umów pomiędzy kierowcami a przewoźnikami

Jak możemy przeczytać w raporcie „Zarobki kierowców zawodowych w Polsce”, w 2021 roku zdecydowanie najpowszechniejszym rodzajem umowy była umowa o pracę, która stanowiła aż 90.2% wszystkich zawieranych umów. Na drugim miejscu znajduje się współpraca pomiędzy przewoźnikiem a kierowcą na własnej działalności gospodarczej (5,3%) oraz umowa zlecenie (3,4%). Jak na powyższe dane wpłynęło wejście w życie pakietu mobilności? Pełniejsze informacje na ten temat poznamy wraz z końcem roku, eksperci szacują jednak, że nowe przepisy mogą przyczynić się do wzrostu popularności umów B2B.

Jakie benefity otrzymują kierowcy?

Kierowcy w coraz większym stopniu zwracają uwagę nie tylko na same zarobki, ale także na benefity. W wyżej wspomnianym raporcie PITD możemy przeczytać, że otrzymuje je około 22% kierowców. Jest to najczęściej:

• dodatkowe ubezpieczenie,
• telefon służbowy do celów prywatnych,
• dopłaty do dojazdów do pracy.

Kierowcy wskazują również, że istotnym benefitem jest możliwość uczestnictwa w profesjonalnych szkoleniach – na przykład z tematyki krajowych i europejskich przepisów prawnych związanych z czasem pracy.

Zarobki kierowcy tira – podsumowanie

Warto podkreślić, że powyższe dane to wyłącznie wskazania szacunkowe. Zarówno w Polsce, jak i w innych krajach, decydujący wpływ na to, ile miesięcznie zarabia kierowca tira, ma rodzaj wykonywanego transportu – najlepiej wynagradzani są kierowcy wykonujący międzynarodowe zlecenia transportowe.

Duże znaczenie mają posiadane kwalifikacje (transport ciężki z reguły charakteryzuje się wyższymi zarobkami) oraz doświadczenie kierowcy. Dodatkowym czynnikiem, który wpływa na pensje, są też często indywidualnie ustalane przez przewoźników premie czy dodatki, np. za niskie zużycie paliwa. Informacji na temat stylu jazdy kierowców, dostarczają takie rozwiązania technologiczne, jak na przykład GBox Assist.

Artykuł Ile zarabia kierowca TIRa? pochodzi z serwisu OCRK.

Co to jest szkolenie okresowe kierowców?

Szkolenia okresowe to rodzaj obowiązkowego szkolenia zakończonego wydaniem świadectwa kwalifikacji zawodowej. W szkoleniu okresowym muszą uczestniczyć wszyscy kierowcy wykonujący przewozy drogowe rzeczy lub osób. Udział w szkoleniach okresowych pozwala kierowcy na przedłużenie ważności kategorii prawa jazdy C lub D. Szkolenie okresowe dotyczy zatem wykonywania przewozu drogowego za pomocą pojazdów ciężarowych (w zależności od odpowiedniej kategorii: powyżej 3,5 tony, do 7,5 tony lub powyżej 12 ton) oraz zespołu pojazdów wraz z przyczepą lub autobusów. Warto przypomnieć, że osoby, które uzyskały prawo jazdy kategorii C lub D są uprawnione również do kierowania zespołem pojazdów złożonym z ciągnika rolniczego oraz lekkiej przyczepy (o dopuszczalnej masie całkowitej do 750 kg) – jednak wyłącznie na obszarze Polski. Reasumując, szkolenie okresowe jest obowiązkowe dla każdego kierowcy zawodowego, który uzyskał prawo jazdy kat. D/D1 przed 10 września 2008 roku lub prawo jazdy kat. C/C1 przed 10 września 2009 roku, a także dla kierowców zawodowych, którzy chcą przedłużyć ważność posiadanego świadectwa kwalifikacji zawodowej.

Przepisy regulujące szkolenie okresowe kierowców znajdują się w ustawie o transporcie drogowym z 6 września 2001 roku (rozdział 7a – Kierowcy wykonujący przewóz drogowy, artykuł 39d) oraz w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie szkolenia kierowców (Dz.U. z 2010 r. Nr. 53 poz. 314), gdzie można znaleźć informacje o zakresie bloków tematycznych oraz wymagany czas trwania modułów obowiązkowych. Zarówno w ustawie o transporcie drogowym, jak i w Rozporządzeniu znajdują się także istotne informacje dla osób, które chcą odbyć kurs kwalifikacji wstępnej na przewóz osób lub przewóz rzeczy.

Czy pojawiły się nowe przepisy regulujące szkolenia okresowe kierowców w 2022 roku?

Szkolenie okresowe kierowców w 2022 – najważniejsze zmiany

Już od 6 kwietnia 2022 roku obowiązują nowe przepisy, które wprowadziła nowelizacja ustawy o transporcie drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami. Celem nowelizacji było ujednolicenie prawodawstwa polskiego z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/645 z 18 kwietnia 2018 r.

Od tego dnia każda osoba, która planuje wziąć udział w szkoleniu okresowym kierowców, musi wcześniej uzyskać profil kierowcy zawodowego (PKZ). Aby utworzyć profil, należy zgłosić się do lokalnego Wydziału Komunikacji i przedstawić orzeczenie psychologiczne i lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do dalszej pracy na stanowisku kierowcy zawodowego. Potrzebne będzie też kolorowe zdjęcie, dokument tożsamości oraz prawo jazdy. Następnym krokiem jest przekazanie PKZ do wybranego ośrodka szkolenia kierowców.

Czym właściwie jest profil kierowcy zawodowego? Jest to dokument przechowywany i na bieżąco aktualizowany w systemie teleinformatycznym, w którym znajdują się informacje na temat wspomnianych wcześniej badań lekarskich, a także o posiadanych przez kierowcę świadectwach kwalifikacji zawodowej. Wprowadzenie profilu ma przyspieszyć obieg dokumentów, poprawić nadzór nad ośrodkami szkoleniowymi i maksymalnie ograniczyć proceder przeprowadzania fikcyjnych szkoleń. Założenie PKZ jest obowiązkowe i bezpłatne.

Nie są to jedyne zmiany, które weszły w życie w tym roku. Od kwietnia szkolenia okresowe kierowców zawodowych mogą być zorganizowane w formie online. Jakie warunki muszą być spełnione, aby przeprowadzić e-learning? O tym w dalszej części artykułu. Nowe przepisy precyzują również, że okresowe szkolenie kierowców musi składać się z 5 modułów, w tym co najmniej z jednego działu obejmującego zajęcia praktyczne w ruchu drogowym oraz bezpieczeństwo ruchu drogowego. Kolejną z wprowadzonych w tym roku nowości jest karta kwalifikacji kierowcy, czyli rozwiązanie adresowane dla kierowców, którzy nie mieszkają w Polsce na stałe, a więc nie spełniają warunków posiadania polskiego prawa jazdy z kodem 95.

Ile kosztuje szkolenie okresowe kierowców?

Koszt szkolenia okresowego dla kierowców nie jest ustalony odgórnie i zależy od indywidualnej oferty poszczególnych firm. Czynniki wpływające na cenę szkolenia okresowego to między innymi lokalizacja ośrodka szkoleniowego oraz forma szkoleń – dzienna, weekendowa lub np. dostosowana specjalnie do potrzeb danej firmy. W 2022 roku ceny zwykle mieszczą się w przedziale 500-900 złotych.

Co ile należy odnawiać uprawnienia kierowcy zawodowego?

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2022 roku w sprawie szkolenia i egzaminowania kierowców wykonujących przewóz drogowy nie przyniosło w tej kwestii żadnych zmian – szkolenie okresowe kierowców zawodowych należy odbyć raz na pięć lat.

Ile godzin trwa szkolenie okresowe dla kierowców?

Zgodnie z najnowszymi przepisami szkolenie podzielone jest na 5 modułów, a każdy z nich musi zostać omówiony w ciągu jednego dnia. Daje to łącznie 5 dni, jednak nie muszą one przypadać po sobie (np. od poniedziałku do piątku) – istnieje możliwość dostosowania zajęć do dyspozycyjności kierowcy. Ile godzin trwa szkolenie okresowe dla kierowców wykonujących przewozy drogowe? Tak jak w poprzednich latach, jest to 35 godzin. Program szkolenia dotyczy takich zagadnień, jak stosowanie przepisów ruchu drogowego, utrzymanie bezpieczeństwa podczas wykonywania pracy, ekonomika jazdy, mocowanie ładunku, pierwsza pomoc. Pojawiają się także tematy obejmujące swoim zakresem krajowy i międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy, przewóz drogowy ładunków specjalnych i obsługę klientów.

Przepisy z 6 kwietnia 2022 roku wskazują, że szkolenie okresowe kierowców musi uwzględnić przynajmniej po jednym module związanym z utrzymaniem bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz zajęcia praktyczne w ruchu drogowym lub zajęcia praktyczne z jazdy w warunkach specjalnych. Kiedy w myśl nowych regulacji moduł może zostać zakwalifikowany jako zajęcia praktyczne? Wyjaśnienie znajdziemy w rozdziale 3 Rozporządzenia: „Moduł, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uznaje się za zawierający zajęcia praktyczne, jeżeli co najmniej połowę zajęć stanowią ćwiczenia lub zajęcia praktyczne w ruchu drogowym, lub zajęcia praktyczne z jazdy w warunkach specjalnych; ćwiczenia na placu manewrowym ośrodka szkolenia mogą być realizowane w grupie nie większej niż 10 osób”.

Czy po szkoleniu okresowym jest przeprowadzany egzamin?

Jest to jedna z kwestii, w których rok 2022 nie przyniósł zmian – szkolenie okresowe dla kierowców nie jest zakończone żadną formą egzaminu teoretycznego lub praktycznego. Warunkiem niezbędnym do wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej jest udział we wszystkich modułach szkolenia oraz uzyskanie niezbędnych orzeczeń lekarskich (przed rozpoczęciem zajęć). Zdobyte świadectwo kwalifikacji zawodowej uczestnik powinien dostarczyć do Wydziału Komunikacji, gdzie będzie mógł odebrać nowe prawo jazdy wraz z uzupełnionym kodem 95 oraz odpowiednią datą ważności.

Czy kierowca może ukończyć́ jedno szkolenie okresowe do wszystkich kategorii prawa jazdy?

Prawo przewiduje taką możliwość. Jeżeli kierowca posiada prawo jazdy kat. C i D, może przedłużyć swoje uprawnienia i otrzymać oba świadectwa kwalifikacji zawodowych uczestnicząc tylko w jednym ze szkoleń okresowych. Trzeba jednak pamiętać, że badanie lekarskie oraz psychotesty potwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania transportu drogowego muszą dotyczyć obu kategorii prawa jazdy.

Czy szkolenie okresowe kierowców można odbyć online?

W ostatnich latach obserwujemy zdecydowany wzrost popularności nauki i pracy w formie zdalnej, na co w dużym stopniu miała wpływ pandemia koronawirusa. Czy można w ten sposób ukończyć szkolenie okresowe kierowców? E-learning jest formą dopuszczoną przez nowe przepisy, jednak tylko w ograniczonym zakresie. Zajęcia prowadzone przez Internet mogą obejmować jeden dzień szkolenia teoretycznego, a zatem jeden siedmiogodzinny moduł. Ustawodawca przewidział w tej kwestii także wymagania dla ośrodków szkoleniowych – jak możemy przeczytać w ustawie o transporcie drogowym: „Szkolenie w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu jest prowadzone wyłącznie przez przedsiębiorcę prowadzącego ośrodek szkolenia nieprzerwanie od co najmniej 3 lat w zakresie odpowiedniego bloku programowego”.

Jakie badania należy wykonać, aby przedłużyć uprawnienia kierowcy zawodowego?

Kierowcy wykonujący przewóz rzeczy lub osób podlegają restrykcyjnym wymaganiom w aspekcie zdrowia. Badania lekarskie dotyczą wzroku i słuchu, przeprowadzane są również badania neurologiczne, oceniana jest koordynacja ruchowa i ogólna kondycja kierowcy. Badania obejmują nie tylko stan fizyczny, ale także psychiczny – w tym celu przeprowadza się psychotesty, które mają na celu weryfikację zdolności poznawczych, czasu reakcji oraz umiejętności radzenia sobie w sytuacjach stresowych. Jak wygląda szkolenie okresowe kierowców po 60 roku życia? Wszystkie zasady wyglądają tak samo, jedyną różnicą jest właśnie konieczność częstszego wykonywania badań– kierowcy w takim wieku powinni przechodzić je co 2,5 roku i aktualizować orzeczenia w Wydziale Komunikacji.

Jak się zarejestrować i zapłacić za szkolenie?

Nie ma w tej kwestii odgórnych zasad. Należy skontaktować się z wybranym ośrodkiem szkolenia i omówić sposoby płatności oraz dostępne terminy. Szkolenie okresowe kierowców warto zaplanować z odpowiednim wyprzedzeniem, tak aby nie wygasły aktualne uprawnienia – trzeba brać pod uwagę czas szkolenia oraz okres oczekiwania na nowe prawo jazdy, który wynosi nawet 4 tygodnie. Kto płaci za szkolenie okresowe kierowców? Tutaj przepisy jednoznacznie wskazują, że pracodawca ma obowiązek zwrotu kosztów badań lekarskich i testów psychotechnicznych, nie musi jednak pokrywać kosztów samego szkolenia.

Artykuł Szkolenie okresowe kierowców – zmiany w 2022 pochodzi z serwisu OCRK.

Regularne pobieranie danych z karty kierowcy i tachografu to jeden z istotnych obowiązków przewoźników drogowych. Niedotrzymanie terminów, błędy w odczytach i inne odstępstwa od zasad opisanych Rozporządzeniu Ministra Transportu mogą skutkować wysokimi karami finansowymi nakładanymi przez Inspekcję Transportu Drogowego. Dane z karty kierowcy i tachografu są jednak potrzebne nie tylko w razie kontroli. To także cenne informacje dla przewoźnika, których analiza pozwala na poprawę procesów w firmie oraz osiągnięcie lepszego wglądu w pracę kierowców. Jak wyglądają wymagania w zakresie częstotliwości sczytywania danych? Kto odpowiada za odczytanie karty kierowcy? Odpowiedź na te oraz inne pytania znajdziesz w dalszej części artykułu.

Jak często należy odczytywać dane z tachografu cyfrowego?

Wspomniane powyżej Rozporządzenie Ministra Transportu z 23 sierpnia 2007 roku w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych w jasny sposób precyzuje obowiązki w tym zakresie. Przepisy definiują minimalną częstotliwość odczytów (maksymalna nie jest określona). Dla tachografów częstotliwość ta wynosi co najmniej jeden odczyt na trzy miesiące (90 dni). Oprócz tego istnieją wyjątkowe sytuacje, kiedy dane należy pobrać natychmiast.

Kiedy należy pobrać dane z karty kierowcy?

W paragrafie 4.2 Rozporządzenia znajdziemy zapisy regulujące częstotliwość pobierania danych z karty kierowcy, będącej jednym z najważniejszych dokumentów podczas wykonywania transportu towarów pojazdami powyżej 3,5 DMC. Czynność tą należy wykonywać częściej niż w przypadku tachografów – przynajmniej raz na 28 dni. Ustawodawca przewidział również okoliczności rozszerzające powyższe wymagania, w których sczytanie karty kierowcy musi zostać wykonane poza standardową częstotliwością lub w oznaczonym terminie. W jakich sytuacjach przewoźnik jest do tego zobowiązany? Jak możemy przeczytać w Rozporządzeniu, taka konieczność pojawia się w przypadku ustania stosunku pracy danego kierowcy (przed zakończeniem umowy), utraty ważności jego karty, a także przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe. Sczytywanie karty kierowcy jest też konieczne na wniosek uprawnionych instytucji kontrolnych.

Warto jednocześnie podkreślić, że jeżeli w okresie 28 dni od poprzedniego odczytu nie została zarejestrowana nowa aktywność, ponowne pobieranie zapisanych informacji mija się z celem – sczytywanie danych z nieużywanej karty kierowcy nie jest wymagane.

Obowiązek natychmiastowego pobrania danych z tachografu – w jakich sytuacjach ma miejsce?

Natychmiastowy odczyt z tachografu cyfrowego należy wykonać w następujących przypadkach:

• przed przekazaniem pojazdu innemu podmiotowi – niezależnie od okresu, na jaki pojazd zostanie przekazany (obowiązek ten dotyczy również przekazania trwałego),
• w razie stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu lub uszkodzeń tachografu, które wciąż jednak umożliwiają sczytanie danych,
• w przypadku wycofania pojazdu z tachografem cyfrowym z użytkowania.

Oprócz tego podobnie jak w przypadku kart kierowcy, przewoźnik jest zobowiązany do pobrania danych do kontroli, w terminie oznaczonym przez podmioty i organy administracji publicznej.

Jak wygląda odpowiedzialność i sankcje za nieterminowe pobieranie danych?

Przewoźnicy powinni mieć na uwadze, że pobieranie danych z karty kierowcy i tachografu to kwestia, która podlega wnikliwej kontroli ze strony służb. Jak wyglądają kary za niesczytanie karty kierowcy? W 2022 roku wynoszą one po 500 złotych za każdego kierowcę oraz za każdy pojazd. Decyzja o naliczaniu takich kar może zostać podjęta także wobec przedsiębiorcy, który spóźnił się z pobraniem danych zaledwie o dzień lub kilka dni. Za zaniechania w tym zakresie grozi również kara w wysokości 2000 zł dla osoby zarządzającej transportem. Inspektorzy mają wgląd w dokładną datę ostatniego pobrania danych z tachografu lub karty kierowcy, dlatego są w stanie precyzyjnie określić, do kiedy powinny być wykonane następne odczyty. Manipulacje w tym zakresie, np. próby zamiany plików grożą poważnymi konsekwencjami, włącznie z utratą licencji, a nawet karą pozbawienia wolności.

Jak wygląda kwestia przechowywania danych z kart drogowych i tachografów cyfrowych?

Kolejnym ważnym obowiązkiem przewoźników jest przechowywanie i zabezpieczenie pobranych danych. Ile czasu przechowywać dane z tachografu cyfrowego i kart kierowcy? Co najmniej przez okres jednego roku od daty odczytu. Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za ewentualne zniszczenie danych lub udostępnienie ich osobom nieupoważnionym. Musi także zapewnić zachowanie czytelności informacji oraz porządku chronologicznego, tak aby możliwe było sprawne przeprowadzenie kontroli przez uprawnione do tego organy.

Jak długo utrzymują się dane na karcie kierowcy?

Wiele osób zastanawia się, jak długo przechowywane są dane na karcie kierowcy. Można spotkać się z opiniami, że czas ten wynosi 28 dni – jest to oczywiście mit. Przekroczenie tego okresu wiąże się z problemami podczas kontroli i dotkliwymi karami, nie spowoduje jednak usunięcia zapisanej aktywności. Okres przechowywania danych uzależniony jest od pojemności karty kierowcy oraz liczby wykonanych czynności. Warto dodać, że niemożliwe jest kasowanie danych z karty – jej integralność zabezpiecza klucz RSA.

Jak uprościć pobieranie danych z karty kierowcy i tachografu?

Błędy i opóźnienia w odczycie danych najczęściej wynikają ze specyfiki pracy w branży transportowej – w wielu firmach kierowcy rzadko wracają do bazy, łatwo więc o pomyłki i opóźnienia. W takiej sytuacji nie warto ryzykować – lepiej postawić na urządzenia telematyczne, które umożliwią odczyt tachografu i karty kierowcy na odległość, bez konieczności powrotu do firmowej siedziby. W ten sposób telematyka redukuje czas potrzebny na pobranie danych i znacząco ogranicza puste przebiegi oraz inne niepotrzebne koszty. Dodatkową zaletą jest możliwość zaplanowania harmonogramu zdalnych odczytów, co daje gwarancję terminowości.

Artykuł Jak często należy pobierać dane z karty kierowcy i tachografu cyfrowego? pochodzi z serwisu OCRK.

Czym jest transport kombinowany i na czym polega?

Dokładna definicja transportu kombinowanego pojawia się w artykule 4 ustawy o transporcie drogowym, który mówi, że jest to:
„przewóz rzeczy, podczas którego samochód ciężarowy, przyczepa, naczepa z jednostką ciągnącą lub bez jednostki ciągnącej, nadwozie wymienne lub kontener 20-stopowy lub większy korzysta z drogi w początkowym lub końcowym odcinku przewozu, a na innym odcinku z usługi kolei, żeglugi śródlądowej lub transportu morskiego, przy czym odcinek morski przekracza 100 km w linii prostej”.

Obowiązujące prawo stanowi więc, że przewóz kombinowany ma miejsce wtedy, gdy wykorzystana jest więcej niż jedna gałąź transportu (jest to cecha, która różnicuje przewóz kombinowany i transport łamany), przy czym transport drogowy musi występować przynajmniej na początkowym lub końcowym etapie. Ustawa definiuje te odcinki jako przewóz:

• „pomiędzy punktem, gdzie rzeczy są załadowane, i najbliższą odpowiednią kolejową stacją załadunkową dla odcinka początkowego oraz pomiędzy najbliższą odpowiednią kolejową stacją wyładunkową a punktem, gdzie rzeczy są wyładowane, dla końcowego odcinka lub
• wewnątrz promienia nieprzekraczającego 150 km w linii prostej ze śródlądowego lub morskiego portu załadunku lub wyładunku;”.

Transport kombinowany – rodzaje

Przewozy kombinowane stosuje się zarówno w transporcie krajowym, jak i zagranicznym (w tym również międzykontynentalnym). W zależności od typu ładunku, jak i czasu potrzebnego na realizację zlecenia, optymalnym rozwiązaniem bywa zastosowanie kilku różnych gałęzi transportu, czyli przewozów kombinowanych, dzielących się na następujące rodzaje:

• transport bimodalny – zastosowanie przewozu drogowego i kolejowego przy użyciu specjalnego systemu transportu bimodalnego oraz dostosowanych, wytrzymałych naczep. Jednostki bimodalne składają się z adaptera, układu hamulcowego i zestawów kołowych. Transport jest wykonywany bez przeładunku – naczepa mocowana jest do samochodu, a w drugim etapie do wózka kolejowego,
• transport multimodalny – wykonywany w ramach jednej umowy o przewóz i przy wykorzystaniu przynajmniej dwóch rodzajów transportu. Wariant ten jest szczególnie popularny w przypadku długich tras, zapewnia szybki czas dostawy, daje możliwość użycia różnych jednostek transportowych (np. kontenera, naczepy itd.), czyli pozwala na przeładunek towaru,
• transport intermodalny – podobnie jak w pozostałych typach przewozów kombinowanych, rodzaj ten zakłada użycie różnych gałęzi transportu, jednak wyłącznie przy wykorzystaniu jednej jednostki ładunkowej na całej trasie. Jest to przewóz towaru zamkniętego w kontenerze, nadwoziu lub naczepie bez jakiejkolwiek ingerencji w jego zawartość. Transport intermodalny – przykłady: przewóz drogowo-kolejowy, kolejowo-drogowo-morski.

Transport multimodalny a intermodalny – różnice

Pomimo wielu oczywistych podobieństw, takich jak rodzaje i minimalna liczba wykorzystywanych gałęzi transportu, możemy znaleźć jedną zasadniczą różnicę pomiędzy powyższymi wariantami przewozów. Jest nią użycie jednostek ładunkowych – w przypadku przewozów intermodalnych wykorzystywana jest jedna jednostka transportowa, a zatem zmiana formy transportu nie wiąże się z przeładunkiem towaru (w przeciwieństwie do przewozów multimodalnych, w których taki przeładunek ma miejsce).

Wady i zalety transportu kombinowanego

Przewozy kombinowane wciąż zyskują na znaczeniu. Połączenie korzyści, które zapewniają różne gałęzie transportu, jest dla firm dobrą okazją do zwiększenia elastyczności świadczonych usług i efektywnego wykorzystania taboru, a tym samym lepszego dopasowania do wymagań klienta. Właściwa organizacja transportu obniża koszty spedycji i ogranicza niekorzystny wpływ warunków atmosferycznych oraz drogowych na przebieg realizacji zlecenia. Ważną zaletą jest szeroki wybór metod załadunku i rozładunku. Przewóz kombinowany jest szansą na oszczędność czasu i ograniczenie wydatków przedsiębiorstwa, pozwala również na zdobycie nowych klientów dzięki możliwości realizowania dostaw w systemie door to door i just in time. Nie bez znaczenia pozostaje też aspekt ekologiczny, który posiada przewóz kombinowany – pozwala na wyraźne ograniczenie emitowanych do atmosfery zanieczyszczeń.

Oczywiście nie istnieje rodzaj transportu, który byłby pozbawiony wad. Nie inaczej jest i w tym przypadku. Trudności związane z przewozem kombinowanym to przede wszystkim ryzyko uszkodzeń towaru podczas przeładunków oraz konieczność wykorzystania specjalistycznych urządzeń, dedykowanych dla tego typu przewozów. Utrudnieniem jest także złożona dokumentacja przewozowa oraz ograniczenia w transporcie niektórych przesyłek. Wady te nie zmieniają jednak faktu, że transport kombinowany jest często wybieranym rodzajem przewozów – zwłaszcza podczas realizacji zleceń międzynarodowych.

Infrastruktura w transporcie kombinowanym

Wykorzystywanie kilku gałęzi transportu sprawia, że właściwa organizacja i infrastruktura ma w przewozach kombinowanych szczególne znaczenie – w dużej mierze to od tych czynników zależy szybkość przewozu towarów. Jednym z kluczowych elementów w infrastrukturze są terminale przeładunkowe. Powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby zapewnić maksymalną przepustowość i współpracę ze zróżnicowanymi jednostkami transportowymi. Terminale muszą być zaopatrzone w odpowiednie rampy, dźwigi i suwnice do przeładunku kontenerów. Rozwiązaniem, które poprawia efektywność funkcjonowania terminalu, są również nowoczesne systemy informatyczne. Duże znaczenie przewozie kombinowanym ma także stan dróg dojazdowych do terminalu.

Artykuł Transport kombinowany – oszczędność czasu i pieniędzy pochodzi z serwisu OCRK.

Czym jest licencja transportowa?

Licencja transportowa to decyzja administracyjna wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego lub określony w ustawie organ samorządu terytorialnego, uprawniająca do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego. Podjęcie i wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji wspólnotowej. Zasady określające uzyskanie takiej licencji są zależne od tego czy dotyczyć będzie transportu rzeczy czy osób i wymienione są  w: rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych, oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 561/2006. Licencji wspólnotowej udziela się przedsiębiorcy, jeżeli posiada zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającym dyrektywę Rady 96/26/WE. Zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz licencja, o której mowa w art. 5b ust. 1 UTD, uprawniają do wykonywania przewozu wyłącznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Kiedy jest potrzebna licencja na transport krajowy i wspólnotowy?

Licencja na krajowy transport drogowy, funkcjonuje w formie jako zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego jest niezbędna dla wszystkich przewoźników, którzy wykonują zarobkowy krajowy transport rzeczy pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony lub przewóz osób przy wykorzystaniu popularnych busów. Licencja przewoźnika nie jest natomiast potrzebna przedsiębiorcom, którzy realizują swoje krajowe usługi transportowe wyłącznie za pomocą pojazdów o DMC poniżej 3,5 tony lub wykonują przewozy niezarobkowe, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na potrzeby własne – np. transport towarów pomiędzy poszczególnymi oddziałami własnej firmy.

Licencja wspólnotowa jest niezbędnym dokumentem dla przedsiębiorców, którzy chcą realizować międzynarodowy transport towarów lub osób. Dla transportu ciężkiego wymagania te od dłuższego czasu pozostają niezmienne, wiele zmieniło się natomiast w przypadku przewozów pojazdami do 3,5 tony. Dotychczas były one wyłączone z obowiązku posiadania licencji międzynarodowej, jednak przepisy pakietu mobilności wprowadziły w tej kwestii wiele zmian. Od 21 maja 2022 roku wobec przewozów wykonywanych pojazdami powyżej DMC 2,5 tony stosowane są takie same wymagania formalne, jak w przypadku transportu ciężkiego – oznacza to konieczność posiadania licencji wspólnotowej przez takich przewoźników.

Kto może uzyskać licencję na transport międzynarodowy?

Licencji wspólnotowej w naszym kraju udziela się przedsiębiorcy, jeżeli posiada zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Istnieją również wymogi dotyczące samego przedsiębiorstwa – Twoja firma musi spełniać wymóg dobrej reputacji, posiadać odpowiednie zabezpieczenie finansowe oraz siedzibę w naszym kraju, a pojazdy którymi zamierzasz realizować przewozy muszą być zarejestrowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wraz z wnioskiem o licencję międzynarodową musisz złożyć dokumenty, które potwierdzą dobrą sytuację prawną i majątkową firmy tj. wymóg zdolności finansowej, posiadanie bazy eksploatacyjnej spełniającej wymagania ustawodawcy.

Procedury do uzyskania licencji na transport międzynarodowy

Złóż wniosek w Głównym Inspektoracie Transportu Drogowego. Możesz to zrobić osobiście, za pośrednictwem poczty lub drogą internetową. We wniosku wskaż okres obowiązywania licencji – do 5 lat lub od 5 do 10 lat. Dołącz również wykaz pojazdów, liczbę wnioskowanych wypisów,  potwierdzenie uiszczenia opłat oraz stosowne dokumenty i oświadczenia.

Ile wynosi czas oczekiwania na decyzje?

Czas oczekiwania na decyzję GITD wynosi miesiąc, w nielicznych przypadkach jest on przedłużany do dwóch miesięcy. W przypadku stwierdzenia braków w dokumentacji urząd wezwie Cię do ich uzupełnienia w terminie 7 dni. Po pozytywnej weryfikacji otrzymasz licencję wspólnotową wraz z obowiązkowymi osobnymi wypisami na każdy zgłoszony pojazd. W razie uzyskania decyzji negatywnej istnieje możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Masz na to 14 dni od momentu doręczenia odmowy.

Jakie dokumenty są wymagane do uzyskania licencji transportowej?

Zezwolenie na transport krajowy wymaga spełnienia licznych wymogów formalnych. W tym celu, złóż do właściwego dla siedziby przedsiębiorcy Starosty Powiatowego wniosek o udzielenie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego wraz z niezbędną dokumentacją, taką jak:

• dokumenty potwierdzające zdolność finansową przedsiębiorstwa – może to być gwarancja bankowa, roczne sprawozdanie finansowe lub ubezpieczenie (np. ubezpieczenie odpowiedzialności zawodowej),

• oświadczenie osoby zarządzającej transportem, że pełni rolę zarządzającego transportem oraz kopię certyfikatu kompetencji zawodowych tej osoby
• zaświadczenie o niekaralności za przestępstwa w dziedzinach określonych w art. 6 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, wymienione w art. 5 ust. 2a;

Potrzebne będą również oświadczenia: dotyczące kierowców, o niekaralności za poważne naruszenie, dotyczące bazy eksploatacyjnej (OB) oraz stwierdzające spełnienie ustawowych wymagań w stosunku do kierowców.

Procedury potrzebne do uzyskania licencji transportowej

Aby uzyskać zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, musisz spełnić wszystkie wspomniane wcześniej wymagania oraz złożyć pełną dokumentację. Procedury i terminy związane z oczekiwaniem na decyzję, ewentualnymi odwołaniami czy uzupełnianiem dokumentacji wyglądają tak, jak podczas ubiegania się o licencję wspólnotą – różnica dotyczy podmiotu decyzyjnego, którym jest w tym przypadku właściwy siedzibie przedsiębiorcy Starosta Powiatowy.

Uprawnienia do wykonywania transportu krajowego i międzynarodowego – wymagania finansowe

Zezwolenie na transport krajowy i międzynarodowy może być wydane tylko przewoźnikom, którzy spełniają wyżej omawiane wymagania w zakresie zdolności finansowej przedsiębiorstwa. Twoja firma musi posiadać:

• 9000 euro na pierwszy zgłoszony pojazd,
• 5000 euro na każdy dodatkowy wykorzystywany pojazd

Ile wynosi całkowity koszt licencji transportowej

W przypadku licencji wspólnotowej ostateczny koszt zależy od wybranego okresu jej ważności i liczby zgłoszonych pojazdów:

• Do 5 lat: 4000 zł + 440 zł za każdy zgłoszony pojazd,
• Od 5 do 10 lat: 8000 zł i 880 zł za każdy zgłoszony pojazd

Opłaty z tytułu zezwolenia krajowego wynoszą natomiast 1000 zł + 100 za każdy zgłoszony pojazd. Obowiązują również standardowe opłaty skarbowe związane np. z ustanowieniem pełnomocnictwa.

Czy jest możliwe użyczenie licencji transportowej?

Jak wskazuje ustawa o transporcie drogowym, licencja transportowa nie może być pożyczana osobom trzecim. Tego typu proceder może zostać zakwalifikowany jako poważne naruszenie, co wiąże się nie tylko z ryzykiem wysokich kar finansowych, ale także z cofnięciem pozwolenia na transport.

W pewnych specyficznych sytuacjach możliwe jest przeniesienie licencji. Dzieje się tak na przykład w wyniku połączenia lub przekształcenia przedsiębiorstwa lub w razie śmierci osoby posiadającej licencję – uprawnienia mogą wtedy przejść na rzecz spadkobiercy. W każdym tego typu przypadku niezbędne jest jednak wszczęcie oficjalnego postępowania administracyjnego, związanego z przeniesieniem licencji, a koniecznym warunkiem jest posiadanie przez osobę przejmującą określonych w ustawie uprawnień. Wszelkie nieoficjalne działania w tym zakresie (w tym pożyczanie licencji) są zabronione.

Polisa OCP ważnym aspektem pracy związanej z transportem

Transport to branża obarczona wysokim stopniem ryzyka i odpowiedzialnością za popełnione błędy, dlatego tak ważnym aspektem pracy jest wybór właściwego ubezpieczenia. Polisa OCP (znana też jako OCPD) obejmuje odpowiedzialność cywilną przewoźnika drogowego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami przewoźnik ponosi pełną odpowiedzialność za ładunek podczas  transportu od chwili jego przejęcia, aż do chwili dostarczenia go do odbiorcy. Osobiście odpowiada więc za wszelkie nieprzewidziane zdarzenia takie jak uszkodzenie lub zniszczenie towaru, opóźnienia w dostawie czy kradzieże, a także niewłaściwe działania osób, którym zlecił wykonanie obsługę ładunku. Właśnie przed takimi sytuacjami zabezpiecza polisa OCP – w razie ich wystąpienia przedsiębiorca może liczyć na wypłatę odszkodowania, a ewentualna odpowiedzialność finansowa przenoszona jest  na stronę ubezpieczyciela. Posiadanie polisy zapewnia też większą wiarygodność firmy w oczach klientów.

Warto pamiętać, że OCP to nie jest jedynym występującym na rynku transportu rodzajem ubezpieczenia stosowanego przez firmy transportowe. Popularnym rozwiązaniem są też między innymi polisy OCS, czyli ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej spedytora, związane odpowiedzialnością za szeroko pojętą organizację i planowanie transportu.

Artykuł Licencja transportowa – czym jest, ile kosztuje i jak wyrobić licencję transportową? pochodzi z serwisu OCRK.