Zmiany przepisów po 4 grudnia 2011

Przedsiębiorcy wykonujący zawód przewoźnika drogowego będą musieli spełniać następujące wymogi:
1) posiadać rzeczywistą i stałą siedzibę w jednym z państw członkowskich;
2) cieszyć się dobrą reputacją;
3) posiadać odpowiednią zdolność finansową;
4) posiadać wymagane kompetencje

Ad. 1 Posiadać rzeczywistą i stałą siedzibę w jednym z państw członkowskich.
Siedziba - położona w państwie członkowskim wraz z lokalami, w których prowadzi się główną działalność, w szczególności:
- dokumenty księgowe,
- akta dotyczące pracowników,
- dokumenty zawierające dane na temat czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku,
- wszelkie inne dokumenty, do których dostęp musi mieć właściwy organ, aby sprawdzić, czy spełnione zostały warunki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu

Pewne niejasności budzi fakt prowadzenia dokumentów księgowych oraz dokumentów związanych z czasem pracy kierowców w przedsiębiorstwie, które podpisało umowę z firmą zewnętrzną na świadczenie usług w tym zakresie. Czy wystarczy przetrzymywać w siedzibie jedynie dokument potwierdzający zawarcie umowy na „kontrole i rozliczenie czasu pracy” przez firmę specjalizująca się w tym temacie, czy też dokumenty te będą musiały po „obróbce” natychmiast wrócić do siedziby przedsiębiorstwa? Miejmy nadzieję, że dowiemy się po zmianie Ustawy o Transporcie Drogowym, która będzie miała na celu doprecyzowanie zapisów omawianych rozporządzeń.

Przedsiębiorca zobowiązany zostaje do prowadzenia działalności związanej z pojazdami wykorzystywanymi w wykonywanym przewozie, w sposób rzeczywisty i ciągły oraz przy użyciu niezbędnego sprzętu administracyjnego, a także odpowiedniego sprzętu technicznego i urządzeń technicznych, w bazie eksploatacyjnej, która znajduje się w tym państwie członkowskim. Przepisy nie precyzują co kryje się dokładnie pod hasłami :
- sprzętu administracyjnego
- odpowiedniego sprzętu technicznego i urządzeń technicznych

Nie sposób na ten moment odpowiedzieć na pytanie czy bazą eksploatacyjną będzie można określić wydzielony obszar/obiekt poza droga publiczną bez dodatkowego „wyposażenia” (np. w przypadku gdy pojazdy serwisowane są w warsztatach zewnętrznych) czy też będzie musiał być to w każdym przypadku obiekt specjalistycznie wyposażony (np. w biura, warsztat, pomieszczenia socjalne, kanały samochodowe, wagi najazdowe itp. ) Projekt nowelizacji Ustawy o Transporcie Drogowym bazę eksploatacyjna jak do tej pory definiuje nieprecyzyjnie:

„ baza eksploatacyjna – obiekt wyodrębniony poza drogą publiczną, wyposażony w odpowiednie urządzenia i sprzęt techniczny, który umożliwia prowadzenie w sposób rzeczywisty i ciągły działalności związanej z pojazdami i odpowiednio zabezpieczony przed dostępem osób postronnych oraz spełniający warunki wynikające z prawa budowlanego i ochrony środowiska.”

Ad. 2 Cieszyć się dobrą reputacją
Zarówno przedsiębiorca jak i zarządzający transportem zobowiązani są spełniać wymóg dobrej reputacji. Wymóg dobrej reputacji zarządzającego transportem oznacza, że nie może on być skazany za poważne przestępstwa ani nie mogą na nim ciążyć sankcje za poważne naruszenie, w szczególności przepisów wspólnotowych w dziedzinie transportu drogowego. Wyrok skazujący lub sankcje nakładane na zarządzającego transportem lub przedsiębiorcę transportu drogowego w jednym lub kilku państwach członkowskich za najpoważniejsze naruszenie przepisów wspólnotowych powinny skutkować utratą dobrej reputacji pod warunkiem, że właściwy organ ustalił, iż przed wydaniem prawomocnej decyzji odpowiednio przeprowadzono i udokumentowano dochodzenie gwarantujące podstawowe prawa procesowe i że przestrzegano odpowiedniego prawa do odwołania.

W ramach postępowania ustala się, czy w określonym przypadku i w danych okolicznościach utrata dobrej reputacji stanowiłaby nieproporcjonalną reakcję. Każde takie ustalenie musi być należycie umotywowane i uzasadnione. Jeśli właściwy organ uzna, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję, może zdecydować, że dobra reputacja pozostanie nienaruszona.

Aby ułatwić korzystanie ze swobody przedsiębiorczości, za wystarczający dowód dobrej reputacji – na potrzeby dostępu do zawodu przewoźnika drogowego – należy uznać okazanie odpowiednich dokumentów (wyciąg z rejestru karnego lub – w przypadku jego braku – podobny dokument wydany przez właściwy organ sądowy lub administracyjny w państwie członkowskim), w którym przewoźnik drogowy posiadał miejsce zamieszkania pod warunkiem, że dane osoby nie zostały uznane za niezdolne do wykonywania zawodu przewoźnika drogowego w innych państwach członkowskich.

Ad. 3 Posiadać odpowiednią zdolność finansową
Przedsiębiorca transportu drogowego musi posiadać minimalną zdolność finansową konieczną do zapewnienia właściwego rozpoczęcia działalności i należytego zarządzania. Gwarancja bankowa lub ubezpieczenie od odpowiedzialności zawodowej może stanowić dla przedsiębiorców prosty i opłacalny ekonomicznie sposób wykazania zdolności finansowej.

Przedsiębiorca musi być w stanie w każdym momencie roku finansowego spełnić swoje zobowiązania finansowe. W tym celu zobowiązany jest wykazać na podstawie poświadczonych przez audytora lub odpowiednio upoważnioną osobę rocznych sprawozdań finansowych, że co roku dysponuje kapitałem i rezerwami o wartości co najmniej równej 9000 EUR w przypadku wykorzystywania tylko jednego pojazdu i 5000 EUR na każdy dodatkowy wykorzystywany pojazd. W skład rocznego sprawozdania finansowego wchodzą:
- bilans
- rachunek zysków i strat
- informacja dodatkowa

W drodze odstępstwa urzędnicy w starostwach czy Biurze ds. Transportu Międzynarodowego mogą zgodzić się lub wymagać, aby przedsiębiorca wykazał swoją zdolność finansową za pomocą zabezpieczenia, takiego jak gwarancja bankowa lub ubezpieczenie, w tym ubezpieczenie odpowiedzialności zawodowej z jednego lub kilku banków lub innych instytucji finansowych, w tym przedsiębiorstw ubezpieczeniowych, składających solidarną gwarancję za przedsiębiorstwo na wskazane powyżej kwoty.

Ad. 4 Posiadać wymagane kompetencje
Przedsiębiorca wyznacza przynajmniej jedną osobę fizyczną – zarządzającego transportem – która:
a) w sposób rzeczywisty i ciągły zarządza operacjami transportowymi tego przedsiębiorstwa,
b) ma rzeczywisty związek z przedsiębiorstwem, polegający na przykład na tym, że jest jego pracownikiem, dyrektorem, właścicielem lub udziałowcem lub nim zarządza lub, jeżeli przedsiębiorca jest osobą fizyczną, jest tą właśnie osobą,
c) posiada miejsce zamieszkania na terenie Wspólnoty

Jeżeli osoba wyznaczona nie spełnia wymagań opisanych w pkt.4 lit b) przedsiębiorca może uznać go zarządzającym transportem na mocy odrębnej umowy. Umowa wiążąca przedsiębiorcę z taką osobą, powinna precyzować zadania, które ma ona wykonywać w sposób rzeczywisty i ciągły, oraz określać zakres obowiązków związanych z funkcją zarządzającego transportem. Zadania, które należy sprecyzować, obejmują w szczególności utrzymanie i konserwację pojazdów, sprawdzanie umów i dokumentów przewozowych, podstawową księgowość, przydzielanie ładunków lub usług kierowcom i pojazdom oraz sprawdzanie procedur związanych z bezpieczeństwem.

W przypadku przedstawionej umowy ściśle określono, że zarządzająca transportem osoba nie może świadczyć usług dla więcej niż 4 przedsiębiorstw i kierować operacjami transportowymi wykonywanymi maksymalnie przez 50 pojazdów (łącznie w 4 przedsiębiorstwach). Dodatkowo nowym obowiązkiem ciążącym na przewoźniku będzie konieczność poinformowania o wyznaczeniu osoby zarządzającej transportem - właściwy organ wydający zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika.

Zarządzający transportem prócz wymogu dobrej reputacji opisanej w pkt 2 musi posiadać odpowiednie kompetencje zawodowe potwierdzone certyfikatem kompetencji zawodowych.
Certyfikat wydany przed dniem 4 grudnia 2011 r. jako dowód posiadania kompetencji zawodowych na mocy przepisów obowiązujących do tego dnia uznaje się za równoważny z certyfikatem, którego wzór znajduje się w załączniku do nowego rozporządzenia, i traktuje się je jako dowód posiadania kompetencji zawodowych we wszystkich państwach członkowskich.

Państwa członkowskie mogą wymagać, aby posiadacze certyfikatów kompetencji zawodowych ważnych wyłącznie w odniesieniu do krajowego transportu drogowego zdawali egzaminy lub części egzaminów uzupełniających. O obowiązku zdawania dodatkowych egzaminów przez posiadaczy certyfikatów krajowych nie traktuje żaden z przepisów prawa krajowego. Nie są również znane projekty aktów prawnych, które wprowadzałyby taki obowiązek.

Ważne!

Licencja uprawniająca do transportu międzynarodowego wydana przed dniem 4 grudnia 2011 jest ważna i nie ulega obligatoryjnemu obowiązkowi wymiany z mocy prawa na nowy dokument licencji wspólnotowej. Zgodnie z Rozporządzeniem 1071/2009 licencje międzynarodowe będą tzw. licencjami wspólnotowymi. Licencje krajowe na transport drogowy będą obowiązywać również po dniu 4 grudnia 2011.

Projekt nowelizacji ustawy o transporcie drogowym przewiduje, że funkcję zezwoleń ("zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego" które przewoźnicy musza uzyskać zgodnie z zapisami rozporządzenia 1071/2009) pełnić będą licencje krajowe. Takie rozwiązanie prawne pozwoli zaoszczędzić przewoźnikom czas i pieniądze, jak również nie spowoduje paraliżu administracyjnego organów wydających licencje.

Projekt nowelizacji ustawy o transporcie drogowym, wprowadzający wspomniane zmiany z rozporządzeń unijnych, zakłada okres jednego roku, tj. do 04.12.2012 na wykazanie, że spełnione są wszystkie niezbędne warunki dla zawodu przewoźnika drogowego, nie spełnienie tego obowiązku będzie skutkowało wygaśnięciem dotychczasowych uprawnień.


Wstecz

Aktualności >> czytaj więcej

2014.07.25 14:37

Dezyderat w sprawie rozwiązania problemu wynikającego z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2014r.

 

2014.07.25 14:24

Artykuł ukazał się w gazecie codziennej „Rzeczpospolita” dnia 22-07-2014r.